En nu verder


De dagen die volgde waren voor ons bijzonder spannend. Daar loop je dan als de trotse eigenaar van een heuse Australian Shepherd, Red Merle, door de straten, continue bezig met socialiseren, heb je wel alles gehad, je houden aan de 5 minuten regel, voer afstemmen op dat wat verantwoord is volgens de regels van leverancier en voerwijzer, zorgen dat hij iedere week gewogen en opgemeten wordt en waken dat hij niet te veel of te weinig eet, zijn dagelijkse verzorging, oortje tanden nagels ontlasting etc, etc. In feite overdreven maar ja, het is de eerste en je wilt het goed doen.

Het zindelijk maken, de woonkamer en gang ligt vol van die absorberende dekentjes voor de plasje, ontlasting gaat super, zo goed als geen ontlastng in huis.

Bench geen problemen, slapen in de bench op de slaapkamer, 's nachts eruit en reageren op ieder geluidje dat hij geeft. Na een paar dagen merk je dat het goed zit en krijg je weer de normale nachtrust. Overdag merk je dat hij erg actief is en na enkele weken is het duidelijk dat wij hem de nodige rust moeten geven omdat hij deze zelf niet neemt.

De eerste cursus dagen voor de jonge puppy komen eraan en hopleijk kunnen ze ons helpen aan het irritante geblaf, gespring en gehap tijdens het uitlaten. OOk tijdens de curssu doet hij het best goed.


Het blijkt dat jij als baasje er ook nog tijd en energie in moet steken en dat de puppy cursus niet voor je puppy is, maar voor het baasje, hetgaat niet vanzelf.

Inmiddels is Tiamo al zes maanden bij ons en gaat het steeds beter met hem. Alleen het geblaf, gehap en springen krijg ik er niet uit. Inmiddels is mij ook opgevallen dat hij snel reageert op andere honden. Op een gegeven moment werd ik er emotioneel van en was het tijdstip daar om hulp te vragen. Ook had ik mij ingeschreven voor een Aussie Workshop.

Ze is de eerste dag van cursus Vorming een echte uitdaging geweest, 20 minuten aan een boom omdat hij continue aan het blaffen was. Meneer had hier geen problemen mee, nee hij ging dan wel een gat graven. Ze zeggen begin bij het baasje wat doet deze verkeerd. te streng, te weinig ruimte geven. In he begin had ik zelf de beleving het is geen puppy aan het gedrag te zien. Een foute inschatting.

Nee de eerste maanden waren niet makkelijk, internet is in deze dagen veel bezocht en forums geven veel aanbevelingen, alleen wat is de juiste. De meest duidelijke maar ongeloofwaardige was wel, het heeft zijn tijd nodig ook wij hebben dit gehad.

Eerlijk moet ik zijn maar door de Corona crisis in de winter konden de lessen niet doorgaan, ook de Aussie workshop niet. Hierdoor kon ik zelf meer tijd spenderen met dat wat ik meegekregen had vanuit de curus. Onder ander negeren, consequent zijn (in zoverre dat we dit niet waren) maar ook meer aandacht en training. Uiteindleijk heeft het wel gereseluteerd dat wij beide naar elkaar toe zijn gegroeid, ja beide. Tiamo werd rustiger, zelf meer ontspannen en ik maakte de eerste dag mee dat hij niet blafte, niet hapte en niet sprong tijdens een wandeling, wat was dit mooi, de volgende dag was het opnieuw als vanouds, maar het werd langzaamaan minder.

De cursus werd in de zomer voortgezet en kregen van de cursusleider ook het compliment dat wij degene waren die het meest gegroeid waren tijdens de cursus.

Inmiddels is het verhaal van Karen Mulder van Happytails mij duidelijk geworden. Weet waar je aan begint alvorens je aan een Australian Shepherd begint, je haalt een hond in huis die gewend is op zichzelf te zijn en achter koeien aan te rennen en op een erf te waken. Ook is het mij duidelijk geworden dat wij boffen met onze geweldenaar, wat een pracht van een Aussie, die luisterd, eigenwijs is, een boef is, maar bovenal ons heel veel geeft. Ja hiervoor doen wij het.